uzt-18 Meloia limoi eta jogur kremaz

 

KULTURILLA

Almeja eta txirla ez da gauza bera Euskal Herri osoan. Txuletoia, abakandoa, otarraina…

Hiztegiak egin dituzte jan-edanaz ez zekitenek edo (gauza bera) euskarazko bertsioa merkeen egiten dionari erosten dion banatzaile handiak.

Nola goaz horretara? Nora goaz horrela?

Barre pixka bat egin nahi baduzue, emaiozue begiratua Bizkaian egoitza duen banatzaile espainiar erraldoiak editatu zuen hiztegiari. Barre pixka bat egin edo amorrazioa sentitu, barregurearen ondorioz.

Hiztegia hiztegigileek ez ezik, alorrean alorreko adituek ere egin behar dute. Hizkuntzalari umoretsu hutsa izatea ez da aski, frogatu denez, elikaduraren hiztegia egiteko, euskaltzain osoa bada ere. Geroak, oraintsu edo geroago, barregarri utziko du hiztegigile orojakile hori.

Hiztegi orokorretan, beste horrenbeste: hiztegigileek behin ere eskatu al diote aholkua adituari? Edo, gehienez ere, adituak telefonoz deitu enpresa hiztegigileari eta honek “ikusiko zuela” edo horrelakoren bat arrapostu?

Noiz esan du euskaldunak txuletoi, txuletaren partez? Noiz ekarri da espainierazko abacanto hitzetik  abakando modernoa, arrantzaleek aspalditik zerabilten aspaldiko “misera” herritarra ordezkatzeko? Ze arrain kristo da langosta, otarrain bataiatzeko? Hara, azkenean topatu dugu: oti (espainolez, langosta intsektua) eta arrain, langosta itsastarra dela adierazteko, ezta? Eta Herrialde Katalanetako carquinyoli almendrazko pasta euskaraz nola esatea agindu du Veranowski eta konpainiak? Aaaah, karquiñoli, karquiñoli… Zoragarria, txinatar iragazkitik zeharkarazi edo txinotik pasa ondoren.

Gaurko egun honetan barre pittin bat egin beharko, bai, urte luzetan negar malkoa baizik ikusi gabe.

 

Abandoko barakando

 

 

 

 

 

 

 

 

 

18. uztaila 2014 by edortagirre
Categories: Sailkatu gabea | Leave a comment

Leave a Reply

Required fields are marked *


Tresna-barrara saltatu