uzt-02 Ttoroa

 

Ttoro zopa


Lapurdiko arrantzale eta marinelek itsasoan bai baina lehorrean, batez ere, hartzen zuten arrain zopa klasikoa jatorrian, egun turistentzako luxuzko jaki bilakatu samarra da, geroz eta itsaski ugariago (hasierako muskuiluez gainera, zigala, ganba, muxilak…) agertzen baita ttoroaren errezetan. Badirudi lehenago arrokako arrain “zakarrekin” bakarrik prestatzen zela, oso-oso saldatsua, ogia likido goxo horretan blaiturik jateko. Ezpeletako piper lapurtarrak eman dio azken ukitu bikaina herri zopari.

Marmitakoan ez bezala, patata ez da behin ere sartu bere formulazioan eta ogia desagertu da osagaien zerrendatik. Eta ohiko arrain zopan ez bezala, ttoroan arrainkia ez da xehatzen, pusketa handietan zerbitzatzen da.

Sukaldaritzaz ari garela, parte guztiak bereiz prestatzea komeni da; denak egosirik, azkenean elkartuko dira, harmonia orokorrean arrainki bakoitzak bere nortasuna ager dezan.

Ttoroa bi zatik osatzen dute:
Arrain funtsa: aingira, arraingorri, krabarroka, zapo, legatz eta antzekoen buruak (sasoian sasoiko arrainak lehenesten dira); itsaskiak: muskuilu batzuk, lau bat almeja, bina zigala eta bina ganba edo langostino laguneko, adibidez; berdurak: tipula, porrua, azenarioa, baratxuria, piper berdea, tomate heldua,; Irulegiko ardo zuria, olioa eta, aukeran, bouquet garni bat.
Salda: zapoa, itsas aingira, krabarroka, arraingorri eta 6-8 arrokako arrain (karraspio, dontzeila, durdo, kraba, etc.), ura.

Arrainak irineztatu eta frijitutakoan, saldan erregosiko dira, pil-pil. Arrainkia prest dagoela, itsaskiak une batez berotu eta, ttoroa perrexil xehatuz zipriztindurik, prest dago gutizia hau mahaikideen onespena jasotzeko.

Oraindik orain beste ohitura bat hedatu da Lapurdiko jatetxeetan: ogi xerrak xigortu, baratxuria igurtzi eta olioz hezetzea.

02. uztaila 2014 by edortagirre
Categories: Sailkatu gabea | Leave a comment

Leave a Reply

Required fields are marked *


Tresna-barrara saltatu