Urr23- Zaletuentzako cevichea

ARRAIN edo ARRAINKI GORDINA

Egiten (kuzinatzen?) ikasi dugu baina arrain gordina gustukoa duenari nola azalduko diogu horren inguruko zerbait?

Veneziak carpaccio (Errenazimenduko pintorearen omenez), Ozeano Barean Alaskako inuitetatik hasi, Polinesiako uharteetan, Mexiko eta Erdialdeko Amerika osoan barna, Txileko hego muturreraino, cebiche eta Ekialde Urrunak —Japonia, Txina, Korea, Vietnam…— sushi (japonieraz ez da “arrain gordina”, “arroz ozpindua” baizik), sashimi, maguro eta beste hamaika eratara bataiaturik arrain eta itsaski gordinak, osorik, pusketetan edo “tartar” gisara txikiturik, jan izan dute tradizioz mundu osoan.

Gurean ere, itsasoan arrantzale ibili denak behin eta bitan baino gehiagotan dastatuko zituen udazkeneko antxoa ttiki-ttikiak, harrapatu berritan, gatz izpi batez egokituak. Bai, bai: gordin-gordinik.

Egun, ohiko prestakuntzei esker, arrainaren parasitoen eragin kaltegarrietatik azidoak babestuko gaituen arren, hobe dugu gordinik kontsumituko den arraina prestatu aurretik -21ºC-tara pare bat egunez izoztea, anisakis eta bestelakoen erasotik salbu nahi badugu.

Beraz, ezin daiteke esan arraina erabat gordinik dagoela, gastronomiaren, sukaldaritzaren eta osasunaren aldetik transformazioak nozitu dituelako.

23. urria 2014 by edortagirre
Categories: Sailkatu gabea | Leave a comment

Leave a Reply

Required fields are marked *


Tresna-barrara saltatu