Aza19- Babarrun hutsak

 

TXIRLA

Txirla, adiera zabalean, molusku kuskubiko edo bibalbo batzuei (zientzialariek Tapes, Ruditapes eta Venerupis generokotzat jotzen dituztenei) deitzen zaie, Euskaltzaindiko unean uneko arduradunaren baimenarekin.

Toki askotan almeja eta txirla ez dira sinonimo edo baliokidetzat jotzen, ez gastronomiaren, ezta etxeko ekonomiaren ikuspegitik:

– elikaduraz ari garela, txirla arrozki eta zopetan baino baliatzen ez den zapore fin baina ahuleko moluskua da;

almeja, berriz, (hazitegikoa, gehienetan) gordinik zein arinki prestaturik —saltsa berdean, marinel erara, zopa, arroz, pasta, barazki, lekari, arrain eta, areago, haragiarekin ere— gozagarriagoa da.

Kuskubiko hauek kontsumi ditzakegu gordinik, lurrunetan egosita, saltsa berde batean zabalduak, ttoroan, lekale, arroz edo pastarekin, arrainen lagungarri, etc.

Prestatzen hasi aurretik, hauek dira bete beharrekoak:

– hil, lehertu edota hautsitako moluskuak, bestelako gorputzak, algak, harritxoak, etab. baztertzea;

– ondoren, kuskuen barruko hondarra kentzea; horretarako, ur freskoa daukan ontzian sartuko ditugu ordubetez, gutxienik. Ur horri, joerak joera, gatza, ozpina, irina edo olioa erantsi behar zaio, hondarraren kanporatzea azkartzeko;

– kuskuaren kanpoaldea ur freskoz garbitzea, iturri azpian, eta xukatzen uztea.

19. azaroa 2014 by edortagirre
Categories: Sailkatu gabea | Leave a comment

Leave a Reply

Required fields are marked *


Tresna-barrara saltatu